Our adventure in Brussels

Nederlands versie is onder het engelse stuk te lezen.

Time had finally come, our appointment at the embassy in Brussels. We could pick a date from 3 days, but all the free places were at 8:45 in the morning. In order to be on-time for the appointment -as being late was not an option- we went to Brussels a day early in a nice hotel close to the embassy at the costs of the company. We called in our support troops -luckily there are the grandfathers and grandmothers who can help us- and had grandma stay over for the night. So, we left for Brussels on Monday and had a nice dinner and walk together without our kids.

I -naively- assumed that an appointment would take half an hour, but Freek had warned me that it could take 2 to 4 hours before we were outside again. Then you have to entertain yourself with a puzzle book or a magazine, because telephones are not allowed into the embassy, or at least so we thought…

We almost never do that anymore, going out in a strange city without a telephone. How useful is Google Maps when you want to go to a certain place, because it will take you there. You also never have to find a nice restaurant again by asking someone on the streets, but by opening the app tripadvisor and looking at what you want to eat. Question though is, perhaps another restaurant is much nicer, cozier and tastier than the one you choose through the App. Maybe we should try to do it the old-fashioned way again and ask people instead 😉

Walking from the hotel to the embassy for an appointment where much depends on… That is when I get nervous. Are we walking in the right direction, will we be on-time, will we manage to get our Visa… Because that green card we really need to get in order to move abroad. Thus, we walk Freek his stipulated route with a map. However, we have to make a short detour due to a fenced off street guarded by military personnel. Of course, that was NOT clear from the map…

Being on-time -haha-, we are actually always everywhere too early than too late. We do not suffer from a so-called “Brabants kwartiertje (15 minutes)” or “Limburgs half hour” when we have an appointment. That being said… being on-time meant for us waiting 15 minutes at the corner of the street before we were actually allowed to enter the premises. After having our passport triple checked, our backpack goes through the X-Ray scanner after which you can turn it in at the clerk. Additionally, we needed to pass through a metal detector gate and then you are clear to enter the waiting room. This went all very smooth and quickly.

After waiting only 5 minutes we are called to the first counter where we have to provide a certain set of documents and where our fingerprints are taken. An additional 500 dollars are asked for fraud prevention. Then we were asked to sit down in the waiting room where after yet another whopping 5 minutes we were called to the second counter. Here Freek is being interviewed on why is needed in the US for the company and what value he will add there. Also this goes smoother than expected, which results in actually that after only 30 minutes in the embassy we are back on the streets again. You see, being naive sometimes does have its advantages…

The next day I already receive an email that Nolan and my Visa have been printed and can be picked-up. The day after also Marlo his passport is ready, but Freek his passport resulted in total radio silence. Hence, after a week Freek sent an email why it was possible the passports of our kids and me were ready, but his was not. Apparently there was a printing issue, which was to be solved soon with an apology on the delay this caused for us. Luckily his passport was ready 1.5 weeks after we had the appointment at the embassy as well. As a result, Monday the 1st of July we were able to pick-up our passports again, which means this chapter is now completely checked-off as well. Next check please…

——————————————————————————————————————–

Ons avontuur in Brussel

Het was zover, de afspraak bij de ambassade in Brussel. Er was plek op 3 verschillende dagen, maar wel allemaal om 8:45 in de ochtend. Dus hadden we onze hulptroepen nodig (gelukkig zijn daar de opa’s en oma’s die ons kunnen bijspringen) want op tijd in Brussel zijn voor de afspraak was noodzakelijk. Dus oma bleef slapen en wij mochten op kosten van het bedrijf een nachtje in Brussel slapen. Dus op maandag vertrokken we richting Brussel en konden we samen lekker ergens wat gaan eten.

Ik ging er lekker naief vanuit dat een afspraak een half uurtje duurt, maar Freek had me gewaarschuwd  dat het zomaar 2 tot 4 uur kon duren voor we weer buiten stonden. Dan moet je  jezelf vermaken met een puzzelboekje of een tijdschrift, want telefoons mogen niet mee de ambassade in, tenminste dat dachten we.

In een vreemde stad en zonder telefoon op pad gaan, dat doen we bijna nooit meer. Hoe handig is google maps dan altijd als je naar een bepaalde plek wil, want die brengt je er wel heen. Ook het uitzoeken van een lekker restaurant doe je eigenlijk nooit meer door het te vragen aan iemand die dat misschien wel weet maar door tripadvisor te openen en samen kijken waar je zin in hebt. Maar misschien is een ander restaurantje wel veel leuker, gezelliger en lekkerder. Misschien toch maar weer vaker op de ouderwetse manier doen 😉

Dus vanuit het hotel naar de ambassade lopen naar een afspraak waar veel vanaf hangt… Dan ben ik zenuwachtig.  Lopen we wel goed, zijn we op tijd, gaat het daar allemaal wel lukken… Want die greencard hebben we nodig om echt te kunnen gaan. Dus lopen we freek zijn uitgestippelde route met een plattegrond, maar moeten even een stukje omlopen omdat een straat afgezet is door een hek met militairen ervoor en dat stond niet op de kaart natuurlijk. 

Op tijd komen haha wij zijn altijd overal eerder op tijd als te laat. Wij hebben geen last van een brabants kwartiertje of limburgs half uurtje als we een afspraak hebben.  Anders gezegd we hebben een kwartier op de hoek staan wachten voor we naar de poort zijn gelopen.  Dan wordt ons paspoort 3 keer gecontroleerd, gaat de tas door de scanner en die mag je dan inleveren.  Ook mag je zelf door een veiligheidspoort voor we de wachtruimte in kunnen. Dit gaat allemaal goed en snel

Na 5 min worden we bij de eerste balie geroepen en moeten we bepaalde documenten afgeven, worden onze vingerafdrukken afgenomen en moeten we 500 dollar betalen voor de aanvraag van het visa.  Daarna komt de balie waar Freek vragen mag beantwoorden over waarom hij nodig is in Amerika en wat hij daar kan toevoegen, maar ook dit verloopt soepeler als verwacht. Al met al staan we dus wel in een half uur buiten en slaken we een zucht van verlichting dat dit achter de rug is.

De volgende dag krijg ik al een mail binnen dat Nolan en mijn Visums zijn geprint en klaar liggen bij het pick up point. De volgende dag krijgen we de mail over Marlo zijn paspoort en dan wordt het stil…… Na een week heeft Freek toch maar een mail gestuurd want hoe kan het dat die van ons al klaar liggen en van hem nog niet. Maar er is een probleem met de printer dus nog even geduld. Gelukkig krijgen we 1,5 week na de aanvraag de mail dat ook deze binnen is gekomen.  Maandag 1 juli zijn we de paspoorten weer op gaan halen dus dit stuk is nu weer helemaal afgerond!! Op naar de volgende check…


4 reacties op ‘Our adventure in Brussels

  1. Wat een onderneming Ester en Freek, maar elke keer een stap dichterbij.
    Succes volgende week en leuk om je blog te lezen, blijven we op de hoogte.
    Groetjes Marja

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.